Draken maken deel uit van onze cultuur. In alle uithoeken van de aarde zijn er verhalen en legenden over ze te vinden. Denk bijvoorbeeld aan Ladon, de draak die Hesperia moest bewaken, of aan de draak die zich om de wortels van de boom Ygdrasil heeft gekronkeld. Draken komen in onze oudste verhalen voor.

Een van de meest gelezen drakenbeschrijvingen is waarschijnlijk een verhaal uit de bijbel, in Job 41. De draak Leviathan zou ondoordringbare schubben hebben en een vurige adem die kolen kon verzengen. Deze omschrijving, hoewel enigszins religieus getint, komt behoorlijk overeen met de ervaringen van drakenruiters. Misschien vallen de draken van tegenwoordig wel in het niet bij dat mythische monster.

Andere legenden zijn wat verder bezijden de waarheid. In het Chinese naslagwerk Yuen Kien Lei Han staat beschreven dat draken na 500 jaar hoorns krijgen en na 1000 jaar vleugels. Geen enkele drakenruiter heeft echter ooit een hoornloze draak gezien, laat staan een draak zonder vleugels. Marcelo wist ooit in de buurt van een drakennest te komen, terwijl Sandro de moeder afleidde. Volgens hem had het drakenjong vleugels en beginnende hoorns.

Nog wildere beweringen, zoals over de Mokai en de Asylianen die draken zouden gebruiken tijdens de strijd, worden door wetenschappers afgedaan als gevleugelde onzin. Toch zou hier een kern van waarheid in kunnen zitten. We weten dat er dieren bestaan die het best als draak kunnen worden omschreven. We hebben ze zelfs bereden en afgericht.

Deze sagen en legenden komen zelden overeen met de realiteit zoals wij die kennen. Wel valt er uit op te maken dat deze dieren vroeger veel meer voorkwamen en vruchtbaarder waren dan nu. Wellicht is het de schuld van de mens dat draken nu bijna zijn uitgestorven.

Sint-Joris heeft heel wat uit te leggen.



Door Zoë